ماهی سنگ لیس پارسی، Garra persica Berg, 1913، از کپورماهیان بومی ایران است که در حوضه های آبریز هرمز، مکران، جازموریان، سیستان و کرمان ساکن می باشد. ساختارهای استخوانی ماهیان از صفات بیولوژیکی مهمی می-باشند که اطلاعات مفید و ارزشمندی در زمینه های زیست شناختی و بوم شناختی فراهم می کنند. از آنجایی که اطلاعات اندکی در مورد ماهی سنگ لیس پارسی (G. persica) در دسترس می باشد و بخصوص این که اطلاعات در مورد استخوان-شناسی این گونه وجود ندارد، این مطالعه به منظور بررسی و توصیف ساختارهای استخوانی گونه سنگ لیس پارسی صید شده از رود زهک حوضه سیستان انجام گرفته است. ساختارهای اسکلتی این گونه تفاوت هایی را در شکل استخوان های ومر، فراپرویزنی، آهیانه، پراپروانه ای، پرتوپایه ها، رودمپره ها، زیردمپره، خار عصبی و خونی باله دمی، تعداد استخوان های مجموعه دون حدقه ای، شکل و تعداد فراعصبی ها، فقدان خار سخت در باله پشتی با برخی از سایر گونه های کپور ماهی ارائه شده در مقالات دیگر نشان می دهد که این قبیل تفاوت ها می توانند به عنوان ویژگی های استخوان شناسی قابل تشخیص این گونه با سایر کپورماهیان در نظر گرفته شوند. این تفاوت ها می تواند به عنوان سازگاری به شرایط تغذیه ای و محیطی تلقی شوند و در مطالعات تبارشناسی مورد استفاده قرار گیرند.